Pompowacze
Gra o ropie, wiertniach i sabotażu dla 2–6 kapitalistów. Wierny port klasyka z Commodore 64 (1983) przeniesiony prosto do przeglądarki. Ropa leży na głębokości od 1 do 3 666 metrów.
Grajcie na zmianę przy jednym urządzeniu albo online ze znajomymi. Bez konta i bez instalacji.
480 m
Wiertło schodzi 470–499 metrów rocznie. Rury kupujesz w odcinkach po 500 m.
Kiedy zabraknie rur, wiercenie staje, a rok mija. Głębokość złoża poznasz dopiero w momencie trafienia, a niektóre pola bywają puste. Każde z dwunastu pól ma swoją cenę i własne dno.
1 000 m
Rynek dla ziarna: 2026-09-25 (w każdej grze jest inny)
Ceny znasz od pierwszego dnia
W każdej partii cennik jest losowany na całe 35 lat i widoczny od początku. Tania ropa to sygnał, żeby magazynować; droga za trzy lata — powód, dla którego opłaca się wiercić.
1 500 m
Agent i akcje sabotażowe
Kiedy zwykła rywalizacja to za mało, wyślij agenta na pole przeciwnika (33% szans na sukces) albo zasabotuj jego firmę we własnoręcznej minigrze. Zatrzymaj pasek w odpowiednim momencie – nieudana akcja sporo kosztuje.
2 400 m
Oryginał z 1983 r. i dwa warianty wyglądu
„Oel” powstał w Niemczech na Commodore 64, a w Polsce był znany z dyskietek jako „Oel Pompowacze”. Ten port precyzyjnie odtwarza zasady z oryginalnego kodu BASIC. Możesz grać we współczesnym interfejsie lub na symulowanym ekranie 40×25 znaków, a wygląd zmienić w ustawieniach, także w trakcie gry.
3 666 m
Trysnęło!
Głębiej ropy już nie ma. Pamiętaj, że zasoby kończą się na 12 polach, a przy stole siedzi od dwóch do sześciu graczy, którzy walczą o to samo.